نوشته های وبلاگ

آشنایی با ویزا و انواع آن

آشنایی با ویزا و انواع آن

ویزا به مدرکی اطلاق می‌شود که به گذرنامه الصاق می‌شود و نشان می‌دهد که درخواست شما مبنی بر ورود به خاک کشور متبوع مورد پذیرش قرار گرفته و واجد شرایط آن هستید که برای هدفی خاص به آن کشور وارد شوید. ویزا معمولاً به صورت برچسب یا مهر بر روی پاسپورت الصاق یا زده می‌شود. ویزا انواع گوناگونی به شرح زیر دارد:
ویزای ترانزیت
ویزای ترانزیت یا عبوری معمولاً برای 5 روز یا کمتر اعتبار دارد و برای عبور موقت از یک کشور برای رفتن به کشوری ثالث کاربرد دارد.
ویزای ترانزیت هوایی
برخی از کشورها این نوع ویزا را برای عبور از فرودگاه‌های خود اجباری کرده‌اند و مسافرین مجبورند برای یک توقف چند ساعته جهت تعویض هواپیما این ویزا را اخذ کنند.
ویزای توریستی
برای سفر تفریحی به مدتی محدود است که هیچ گونه فعالیت کاری و تجاری در این مدت مجاز نمی‌باشد.
ویزای تجاری
برای انجام کارهای تجاری در یک کشور به ویزای تجاری نیاز است. این ویزا برای استخدام رسمی یا دائم کافی نیست. استخدام رسمی یا دائمی به «ویزای کاری» نیاز دارد.
ویزای موقت کارگری
برای استخدام تأیید شده در کشور میزبان می‌باشد. اخذ این نوع ویزا عموماً سخت‌تر است اما مدت اعتبار آن در مقایسه با ویزای تجاری بیشتر است.
ویزای همسر یا ویزای شریک زندگی
این نوع ویزا به همسر، شریک مدنی زندگی یا شریک زندگی غیر‌رسمی فردی داده می‌شود که مقیم یا تبعه کشوری معین است تا زوج یا زوجه وی نیز بتواند در آن کشور مستقر شود.
ویزای دانشجویی
ویزایی است که به دارنده آن اجازه تحصیل در یک مؤسسه آموزش عالی در کشور صادر‌کننده ویزا را می‌دهد.
ویزای تعطیلات کاری
به افراد جوانی که در تعطیلات بین کشور‌های مختلف در سفر هستند این امکان را می‌دهد تا در زمان سفر یک کار موقت را عهده‌دار شوند.
ویزای دیپلماتیک (ویزای رسمی)
ویزایی است که معمولاً فقط در اختیار دارندگان گذرنامه‌های دیپلماتیک قرار می‌گیرد.
ویزای روزنامه نگاری
ویزایی است که برخی کشورها مانند کوبا، ایـران، کره شمالی، عربستان سعودی، ایالات متحده آمریکا، و زیمبابوه از خبرنگارانی می‌خواهند که از طرف سازمان خبری خود به این کشورها سفر می‌‌کنند.
ویزای ازدواج
ویزایی است که برای یک مدت محدود قبل از ازدواج یا شراکت مدنی ازدواج با فرد مورد نظر بر اساس یک رابطه اثبات شده با تبعه‌ای از کشور مقصد اعطا می‌شود.
ویزای مهاجرتی
این ویزا به کسانی اعطا می‌شود که قصد دارند به کشور صادر‌کننده ویزا مهاجرت کنند. ویزای مهاجرتی معمولاً برای یک بار سفر صادر می‌شود، چرا که دارنده ویزا بعد از مدتی (بسته به کشوری که قرار است به آن مهاجرت کند) یک کارت شناسایی اقامت دائم دریافت می‌کند و می‌تواند هر چند بار که می‌خواهد به آن کشور وارد شود.
ویزای بازنشستگی
این نوع ویزا را فقط معدودی از کشور‌ها مانند استرالیا، آرژانتین، تایلند، و پاناما به کسانی که اولاً نشان دهند یک منبع درآمد خارجی دارند و ثانیاً قصد کار کردن در کشور صادر‌کننده ویزا را نداشته باشند اعطا می‌کنند. در برخی موارد محدودیت‌های سنی اعمال می‌شود.
ویزای الکترونیکی
این ویزا در کامپیوتر ذخیره می‌شود و به طور الکترونیکی با شماره پاسپورت مرتبط ‌می‌‌گردد. در ویزای الکترونیکی، قبل از سفر هیچ گونه برچسب یا مهری در پاسپورت الصاق یا درج نمی‌شود. استرالیا پیشگام صدور این نوع ویزا بود.

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *